|
Eva Stachniak |
|
Ewa Stachniak Dysonans |
|
W 1845 roku, w Nicei, na wzgórzach Cimez, w sąsiadujących ze sobą willach zamieszkają dwie nieprzeciętne kobiety: Delfina Potocka i Eliza Krasińska. Obie kochają tego samego mężczyznę, Zygmunta Krasińskiego. Obie marzą o życiu potrzebnym, wypełnionym czymś więcej niż salonową egzystencją: ideami które je przeżyją, sztuką która nada głębsze znaczenie porozbiorowej codzienności. Widywać się będą codziennie, chodzić na spacery, rozmawiać, malować i śpiewać. Pomysł tego wspólnego roku w Nicei, obok siebie i ze sobą, roku nieczułego na obstrzał ciekawskich spojrzeń, narodził się w wyobraźni romantycznego poety. Miał się rozegrać w podniosłej scenerii miłości i bólu, miał pokonać cielesność i zazdrość, miał przekonać świat o potędze ideałów, które zatriumfują nad konwenansami i słabościami duszy. Muza i kochanka, a obok żona i matka. To co odkryją, zaskoczy je obie, ale także zaskoczy mężczyznę, który tak pieczołowicie ustawił je na scenie swojego życia, rozdał role i podniósł kurtynę.
O „Dysonansie” piszą:
|
Przekład autoryzowany: Anna Przedpełska-Trzeciakowska |
|
Warszawa: Świat Książki 2009 |
|
„Dysonans” można zamowić:
W Polsce:
Księgarnia internetowa Merlin.
We Francji:
Księgarnia internetowa Akapito.
W U.S.A:
|